Υπερχρεωμένοι δήμοι υπό επιτήρηση

Των ΣΠΥΡΟΥ ΦΡΕΜΕΝΤΙΤΗ, ΠΑΣΧΑΛΗ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ

Προ των πυλών της επιτήρησης βρίσκονται οι υπερχρεωμένοι δήμοι, καθώς ο «Καλλικράτης» έρχεται να βάλει φρένο στην ξέφρενη κούρσα της δανειοδότησής τους.

Στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας οι συζητήσεις θα περιστρέφονται στο εξής γύρω από τα τεράστια ελλείμματα και τις περικοπές.Με βάση τις απογραφές, που ήδη ξεκίνησαν, φαίνεται ότι αρκετοί θα βάλουν «ψαλίδι» σε λειτουργικές δαπάνες και θα προβούν σε δραστικές περικοπές.

Οι δήμοι του Πειραιά και της Αθήνας έχουν τα μεγαλύτερα χρέη προς τράπεζες: 131 εκατ. και 129,5 εκατ. ευρώ αντίστοιχα (στοιχεία Τραπέζης της Ελλάδος, 2010). Συνολικά, οι δήμοι χρωστάνε μόνον στις τράπεζες περίπου 1,75 δισ. ευρώ και άλλο ένα δισ. προς τρίτους.

Μια αναγωγή, όμως, των χρεών στον τοπικό πληθυσμό -βάσει του οποίου κατανέμεται η χρηματοδότηση- διαφοροποιεί σημαντικά την κατάταξή τους. Μακράν όλων, ο Δήμος Ασπροπύργου εμφανίζεται να έχει χρέη 1.505 ευρώ ανά κάτοικο, ακολουθούμενος από τη Φυλή με 1.228 και το Μαρούσι.

Μέχρι το τέλος Φλεβάρη, όλοι οι δήμοι πρέπει να έχουν ολοκληρώσει μια εκτεταμένη απογραφή, που αφορά στην καταγραφή όλων των παγίων, αλλά και την αποτύπωση των υποχρεώσεων και των απαιτήσεων από και προς τρίτους. Οπως εκτιμάται, τότε θα βγουν «κρυμμένοι σκελετοί»... Ολα θα τεθούν υπ' όψιν του υπουργείου Εσωτερικών και, πρώτη φορά, θα ενεργοποιηθούν «δείκτες παρακολούθησης», όπως το ποσοστό της μισθοδοσίας κάθε δήμου επί των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (ΚΑΠ), δείκτης που θα αποτυπώσει τυχόν υπεράριθμους υπαλλήλους ή ελλείψεις σε προσωπικό, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέο κύκλο μετατάξεων. Παράλληλα, πλέον δεν θα εγγράφονται μόνο τα ποσά που καταλήγουν από το κράτος προς την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και όσα καλείται να εισπράξει κάθε δήμος. Θα ελέγχεται, δηλαδή, εάν μαζεύει θεσμοθετημένους φόρους και τέλη.

Σε κάθε περίπτωση, τα πράγματα δυσκολεύουν για όσους δήμους χαρακτηριστούν υπερχρεωμένοι: Οσων οι ετήσιες υποχρεώσεις σε τοκοχρεολύσια υπερβαίνουν το 20% των τακτικών εσόδων ή το συνολικό χρέος είναι μεγαλύτερο από ένα ποσοστό των τακτικών εσόδων. Το τελευταίο μένει να οριστεί από τον υπουργό Εσωτερικών.

Οταν ενεργοποιηθεί η «διαδικασία εξυγίανσης», τότε αναστέλλεται κάθε πρόσληψη, ο δήμος υποχρεώνεται σε περιορισμό των επενδύσεων και των έργων, ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει σταδιακά τα χρέη και τίθενται αυστηρά όρια για τον νέο δανεισμό. Ο,τι δηλαδή εφαρμόζεται κατ' αναλογία και στη χώρα.

Μπροστά στην προοπτική αρκετοί δήμοι να τεθούν σε οικονομική ασφυξία, φαντάζουν μικρά τα προβλήματα των πρώτων ημερών μετάβασης στον «Καλλικράτη».

Προς το παρόν, αδυνατούν να συντάξουν προϋπολογισμούς, αφού το υπουργείο Εσωτερικών δεν έχει ακόμα στείλει την εγκύκλιο για την κατανομή των ΚΑΠ. Τι σχεδιασμό άραγε να κάνουν;

ΠΗΓΗ: EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Μπισκότα από χώμα

Μπορεί να μην είναι φημισμένη όπως η Σιτέ Σολέιγ, αλλά δεν υπολείπεται καθόλου σε αθλιότητα, η παραγκούπολη La Saline, βόρεια του κέντρου του Πορτ-ο-Πρενς, δυτικά της μεσοαστικής Delmas, δίπλα στην Bel-Air και την Martissant, στις παρυφές του τρομερού Fort Dimance, που για δεκαετίες χρησιμοποιήθηκε από τους Ντυβαλιέ σαν φυλακή και άντρο βασανιστηρίων.

Στα στενά βρώμικα σοκάκια της παραγκούπολης αλλά και στις λιγοστές ταράτσες, ακόμη και στην οροφή του φρουρίου, ψήνονται στον ήλιο χιλιάδες στρογγυλά, υποκίτρινα στο χρώμα, μπισκότα, που αμέσως μετά πουλιούνται στην λαϊκή αγορά της παραγκούπολης αλλά και σε πολλά σημεία της πρωτεύουσας.

Φτιαγμένα από ασβεστούχο χώμα που προέρχεται κυρίως από την γύρω περιοχή της πόλης Hinche, στα σύνορα με την Δομινικανή Δημοκρατία, νερό, χορταρικά και αλάτι, τα «βρώμικα μπισκότα», όπως είναι γνωστά, ενώ παλιότερα τρώγονταν μόνο από τις πολύ φτωχές έγκυες γυναίκες για την πρόσληψη ασβεστίου, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει καταφύγιο καθημερινής διατροφής για πολλές χιλιάδες απεγνωσμένους Αϊτινούς. Ειδικά από πέρυσι τον Δεκέμβριο, που η τιμή του ρυζιού εκτοξεύτηκε στα ύψη, γεγονός που οδήγησε στην έσχατη πείνα εκατομμύρια Αϊτινούς που ξέσπασαν φέτος τον Απρίλη σε άγριες διαδηλώσεις και λεηλασίες, τα μπισκότα από χώμα έγιναν περιζήτητα αποτελώντας το σύμβολο της εξαθλίωσης και της διατροφικής κρίσης στην χώρα αυτή της Καραϊβικής.

Για τους οκτώ από τους δέκα Αϊτινούς, που ζούνε με λιγότερο από ένα δολάριο εισόδημα την ημέρα τα εξήντα σεντς που χρειάζονται για την αγορά δυο φλιτζανιών ρυζιού (αύξηση 50% σε ένα χρόνο) αποτελεί απαγορευτικό όριο. Σε αντίθεση με τα μπισκότα από χώμα που παρότι και αυτών η τιμή αυξήθηκε (η εκατοντάδα από 1,5 δολάριο έφτασε τα 5 δολάρια!) εξαιτίας της μεγάλης ζήτησης, τα πέντε σεντς που χρειάζονται για την αγορά ενός από αυτά καταφέρνει να διασκεδάσει την καθημερινή πείνα και να τους επιτρέψει να κοιμηθούν χωρίς το άσχημο αίσθημα σαν αυτό όταν πίνεις Clorox. (Clorox, είναι μια γνωστή μάρκα χλωρίνης, με την οποία οι Αϊτινοί παρομοιάζουν το αίσθημα που δημιουργεί το άδειο, για ημέρες, στομάχι).

Η πρώτη αφρό-αμερικάνικη δημοκρατία στην ιστορία, που το 2004 γιόρτασε με άγριες διαδηλώσεις τα διακόσια χρόνια της ανεξαρτησίας της, είναι σήμερα η φτωχότερη στην αμερικάνικη ήπειρο και ουσιαστικά υπό κατοχή από στρατεύματα του ΟΗΕ που στάλθηκαν κατ’ απαίτηση της Ουάσιγκτον, η οποία ενδιαφέρεται σταθερά να μην ξεφύγουν οι εξελίξεις από τον έλεγχό της. Μέχρι την δεκαετία του Ογδόντα η χώρα, που καταλαμβάνει το ανατολικό μισό του νησιού Ισπανιόλα, με 8,2 εκατομμύρια κατοίκους, είχε επάρκεια στην παραγωγή ρυζιού. Έκτοτε, ύστερα από εντολές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κατάργησε τους εισαγωγικούς δασμούς και μετατράπηκε σε καθαρό εισαγωγέα. Τότε οι οικονομικοί οργανισμοί της Δύσης και ειδικά οι Αμερικάνοι υπόσχονταν στους δύστυχους Αϊτινούς πως θα μετατρέψουν την χώρα σε Ταϊβάν της Καραϊβικής με την έλευση επενδύσεων στον μεταποιητικό τομέα και το άνοιγμα θέσεων για εργασία για τους ξεκληρισμένους αγρότες. Τελικά όμως τα πράγματα έγιναν εντελώς διαφορετικά. Για τους Αμερικάνους παραγωγούς η Αϊτή έγινε ένας από τους καλύτερους πελάτες πλέον, μιας και αποτελεί την τέταρτη σε μέγεθος εξαγωγική αγορά του αμερικάνικου ρυζιού. Οι μικροί αγρότες-καλλιεργητές ρυζιού στην εύφορη κοιλάδα Artibonite καταστράφηκαν και συνέρευσαν, όπως και χιλιάδες άλλοι αγρότες, στα αστικά κέντρα και στις παραγκουπόλεις χωρίς να βρίσκουν δουλειά γιατί οι επενδύσεις δεν ήρθαν ή όσες λιγοστές ήρθαν πληρώνουν εξευτελιστικά μεροκάματα. Και η πλειοψηφία των Αϊτινών βυθίστηκε στην έσχατη μιζέρια, γυρνώντας στα προϊστορικά χρόνια τότε που η γεωφαγία ήταν διαδεδομένη.

* Ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), Ζακ Ντιούφ, στην Ρώμη, που πριν λίγες ημέρες φιλοξένησε την σύνοδο κορυφής του οργανισμού, ανήγγειλε το τέρμα των λόγων και την έναρξη των πράξεων σχετικά με την αυξανόμενη πείνα στον πλανήτη. Την ίδια στιγμή μια γνωστή αμερικάνικη ΜΚΟ, η «Bright HopeInternational», στέλνει σακουλάκια με έξι μπισκότα αργίλου, μέσω του διαδικτύου, σε υποψήφιους δωρητές για να προκαλέσει συγκίνηση και βοήθεια για τους πεινασμένους Αϊτινούς. Όση αξία και αποτελεσματικότητα θα έχει η εκστρατεία των «βρώμικων μπισκότων» άλλη τόση θα έχουν και οι εξαγγελίες του επικεφαλής του FAO και των φιλεύσπλαχνων δυτικών ηγετών που ενδιαφέρθηκαν για την παγκόσμια πείνα, ενόψει της διάσκεψης στην ιταλική πρωτεύουσα.

Δείτε το video:http://www.socialtv.gr/video-zone/portal/%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%87%CF%8E%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B7
Διαβάστε περισσότερα: http://kke4ever.blogspot.com/2010_01_21_archive.html#ixzz1BDgOWjjR
                                     http://atheatoskosmosps.blogspot.com/2008_06_01_archive.html

ΥΠ.ΕΣ: Εγκύκλιος για τις δημόσιες συμβάσεις του «Καλλικράτη»

Τη συνέχιση των δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών των δήμων που συνενώνονται, των καταργούμενων νομαρχιών, των κρατικών Περιφερειών καθώς και των νομικών προσώπων τους, από το νέο φορέα («Καλλικρατικός» δήμος, αιρετή περιφέρεια, αποκεντρωμένη διοίκηση και νομικό πρόσωπο) προβλέπει εξαιρετικώς επείγουσα εγκύκλιος του υφυπουργού ΕσωτερικώνΓιώργου Ντόλιου προς τους γ.γ. των αποκεντωμένων διοικήσεων.

Παράλληλα στην εγκύκλιο υπενθυμίζεται ότι «με το Ν.3852/2010 θεσπίστηκε υποχρεωτικός προληπτικός έλεγχος νομιμότητας όλων των δημοσίων συμβάσεων των ΟΤΑ (έργων, προμηθειών και υπηρεσιών) προϋπολογισμού, μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., άνω των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) Ευρώ, ο οποίος διενεργείται από τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Άνω των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ ο έλεγχος διενεργείται από το καθ' ύλην αρμόδιο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου».

Για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της εγκυκλίου κάντε κλικ εδώ

Τη συνέχιση των δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών των δήμων που συνενώνονται, των καταργούμενων νομαρχιών, των κρατικών Περιφερειών καθώς και των νομικών προσώπων τους, από το νέο φορέα («Καλλικρατικός» δήμος, αιρετή περιφέρεια, αποκεντρωμένη διοίκηση και νομικό πρόσωπο) προβλέπει εξαιρετικώς επείγουσα εγκύκλιος του υφυπουργού ΕσωτερικώνΓιώργου Ντόλιου προς τους γ.γ. των αποκεντωμένων διοικήσεων.

Παράλληλα στην εγκύκλιο υπενθυμίζεται ότι «με το Ν.3852/2010 θεσπίστηκε υποχρεωτικός προληπτικός έλεγχος νομιμότητας όλων των δημοσίων συμβάσεων των ΟΤΑ (έργων, προμηθειών και υπηρεσιών) προϋπολογισμού, μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., άνω των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) Ευρώ, ο οποίος διενεργείται από τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Άνω των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ ο έλεγχος διενεργείται από το καθ' ύλην αρμόδιο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου».

Για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της εγκυκλίου κάντε κλικ εδώ

ΠΗΓΗ: http://www.aftodioikisi.gr/

Τα τείχη και οι τύχες της κοινωνίας.

Του Κ. Δουζίνα
Δυο παρατηρήσεις για τη νέα χρονιά, η πρώτη οργισμένη, η δεύτερη πιο αισιόδοξη. Του Κώστα Δουζίνα.
Όταν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου το 1989, οι Ευρωπαϊκές ελίτ πανηγύριζαν το θρίαμβο της Δύσης επί του τότε υπαρκτού κομμουνισμού και ευαγγελίζονταν το τέλος της ιστορίας. Σήμερα τείχη υψώνονται παντού: στην Παλαιστίνη, στα σύνορα του Μεξικού, στη Σαχάρα, τώρα στον Έβρο, το πρώτο της Ευρώπης από το 1989. Άλλα τείχη επίσης κτίζονται στις μεγαλουπόλεις μας όπου φτιάχνονται γκέτο πλουσίων για να προστατεύουν τους έχοντες από τους φτωχούς, τους μετανάστες, τους αστέγους.
Η ανακοίνωση ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει το χτίσιμο τείχους στα σύνορα με την Τουρκία για να αποτρέψει την είσοδο μεταναστών, ολοκληρώνει την εικόνα της ηθικής και πολιτισμικής της χρεοκοπίας. Το τείχος αυτό είναι τείχος του αίσχους. Το τείχος του Βερολίνου δεν μπόρεσε να στυλώσει το καθεστώς (κρατώντας τους διαφωνούντες μέσα). Το τείχος του Έβρου προσπαθεί να μας «προστατεύσει» κλείνοντας εμάς τους «προνομιούχους» μέσα, και αφήνοντας τους άλλους, τους ανεπιθύμητους απ' έξω. Μας βάζει παράδοξα στην τροχιά μετα-αποικιοκρατικής κοινωνίας, παρότι δεν περάσαμε αποικιοκρατία, και συμπληρώνει τη λογική της τρόικας. Τα τείχη δήθεν κρατάνε τον άλλο απ' έξω, η τρόικα ορίζει πώς θα ζουν οι μέσα. Συμβολικά το τείχος του Έβρου είναι τείχος φυλακής: θα φυλακίζει όλους εμάς ένθεν, τους άλλους εκείθεν. Είτε μέσα είτε έξω, περιορισμός, εγκλεισμός, αποκλεισμός είναι η τύχη όλων. Οι μετανάστες γίνονται εξιλαστήρια θύματα για να παραπλανήσουν τους εντόπιους για τη δική τους τύχη.
Η προσπάθεια να κρατήσεις τον άλλο, τον ξένο, έξω, μακριά είναι αυτοκαταστροφική. Ο άλλος είναι δίπλα μας, ήταν πάντα μέσα, συστατικό κομμάτι της ομαδικής και ατομικής ταυτότητας. Ο ελληνικός πολιτισμός δημιουργήθηκε και ανανεώνεται μέσα από τη σχέση με τον άλλο που οι Έλληνες συναντούσαν στα ταξίδια τους ανά τη Γη. Υπάρχουμε σαν πολιτισμός επειδή η Αθήνα γνώρισε και έμαθε από την Αίγυπτο και την Αφρική, κατά τον Martin Bernal. Υπάρχουμε σαν άτομα επειδή είμαστε ξένοι στους εαυτούς μας, όπως λέει η Julia Kristeva. Το να προσπαθήσεις να κρατήσεις τον άλλο μακριά είναι σαν να κόβεις το χέρι σου, σαν να αρνείσαι την ταυτότητά σου, σαν να πιστεύεις ότι μπορείς να ξορκίσεις το ασυνείδητο. Αλλά το απωθημένο πάντα θα επιστρέφει και θα τιμωρεί τους υβριστές (τόσο με την κλασική όσο και με την τρέχουσα έννοια). Το τείχος είναι χτυπητό παράδειγμα του φόβου και της δειλίας μιας μικρόψυχης εξουσίας (αλλά, υπάρχουν κι άλλες;) Μιας ανόητης εξουσίας που πιστεύει ότι η περίκλειση του εαυτού και ο αποκλεισμός του άλλου δημιουργούν ασφάλεια.
Αλλά υπάρχουν και τα θετικά του νέου χρόνου. Τώρα που ξέρουμε ότι η θεραπεία του μνημονίου είναι χειρότερη από την ασθένεια, ίσως να καταλάβει η Ευρώπη ότι Ελλάδα ήταν το λάθος πειραματόζωο. Όταν οι φοιτητές στο Λονδίνο φώναζαν «θα το κάνουμε Αθήνα», όταν οι Γάλλοι και Άγγλοι πολιτικοί μιλούν για την ελληνική αντίσταση με τρόμο και δέος, ο ρόλος της Ελλάδας στην αναβίωση της ιδέας της Ευρώπης γίνεται ολοφάνερος.
Ο όρος «κρίση νομιμοποίησης» περιγράφει τη μαζική απώλεια εμπιστοσύνης στο εξ ορισμού εύθραυστο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο δεν μπορεί πλέον να συγκεντρώνει τη λαϊκή συγκατάθεση σε μια ισορροπία ισχύος τόσο κατάφωρα και άδικα οργανωμένη κατά των συμφερόντων της πλειοψηφίας. Τέτοιες κρίσεις εμφανίζονται όταν το κενό που πάντα υπάρχει ανάμεσα στους κυβερνώντες και τους κυβερνωμένους, γίνεται αγεφύρωτο χάσμα και ο ισχυρισμός των ελίτ ότι εκφράζουν το κοινό συμφέρον δεν πείθει πια κανέναν.
Αυτή την κρίση πλησιάζουμε τώρα στην Ελλάδα και πιθανόν στην Ευρώπη. Τα τείχη είναι κομμάτι μιας γενικότερης πολιτικής για την οποία η μόνη απάντηση στα προβλήματα είναι αστυνομικής και διοικητικής μορφής. Αλλά μπορούμε να αντιταχθούμε στο χτίσιμο τειχών, υλικών ή ψυχικών. Εκεί, γύρω από το τείχος θα παιχτούν οι τύχες του τόπου. Παρά τη μελαγχολία των ημερών τείνω να είμαι αισιόδοξος.

*Ο Κ. Δουζίνας είναι Καθηγητής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου.

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

...λεφτά υπάρχουν! (μια διάλεξη με τον Richard D. Wolff)

ΠΗΓΗ:http://jungle-report.blogspot.com/2011/01/o-r-wolff.html

Κρύβουν τις μετρήσεις για τις διοξίνες

Του ΦΙΛΗ ΚΑΪΤΑΤΖΗ

Μυστικές από τους πολίτες οι όποιες μετρήσεις έχουν γίνει από τον ΕΦΕΤ για τα επίπεδα διοξινών σε τομείς τυποποιημένων προϊόντων ή κηπευτικών και άλλων ειδών διατροφής, καθώς, εκτός από το επίσημο site που είναι γυμνό από ανάλογη πληροφόρηση, η ηγεσία του αρνήθηκε να δώσει στοιχεία.

Μόνο σε επίσημες αρχές μπορούμε να δώσουμε, δήλωσε ο αντιπρόεδρος του ΕΦΕΤ κ. Ράλλης στη Ναταλία Τσιγαρίδου, υπεύθυνη του Δικτύου Δράσης Καταναλωτών τής Greenpeace, χωρίς να μπει καν στον κόπο να καταλάβει ότι δεν αφορά το ζήτημα αυτό μια οργάνωση αλλά την πολιτεία, τους πολίτες, που μένουν «γυμνοί» από ενημέρωση και εγκληματικά απροστάτευτοι απέναντι σε προβλήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία.

Την έρευνα της αντιτρομοκρατικής για τους «Πυρήνες της Φωτιάς» καυτηριάζει με σκίτσο του στην εφημερίδα «Τα Νεά», ο Δημήτρης Χαντζόπουλος.