ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΑΠΟ 4 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

Open publication - Free publishing - More xyta

Aπο: forkeratea.blogspot.com/

Τις μπάρες σήκωσε το κίνημα κατά της πληρωμής διοδίων σε πολλές περιοχές της χώρας

ΑΠΕ Εκατοντάδες άτομα άνοιξαν την Κυριακή τις μπάρες σε πολλούς σταθμούς διοδίων της χώρας

Νέες κινητοποιήσεις από το κίνημα κατά της πληρωμής διοδίων. Με το σύνθημα «Οι εθνικοί δρόμοι είναι δημόσια περιουσία - Σπρώξτε τη μπάρα. Μη πληρώνεις κι εσύ!» εκατοντάδες άτομα άνοιξαν την Κυριακή τις μπάρες σε πολλούς σταθμούς διοδίων της χώρας.

Τα μέλη του κινήματος ενάντια στα διόδια ανταποκρίθηκαν σε κάλεσμα που έκανε το πανελλήνιο συντονιστικό των επιτροπών αγώνα κατοίκων πολιτών και εργαζόμενων.

Οι σταθμοί έκλεισαν σε κάποιους σταθμούς στις 12 το μεσημέρι και σε κάποιους παρέμειναν κλειστοί μέχρι τις 5 το απόγευμα. Στον αυτοκινητόδρομο ανατολικής Πελοποννήσου τα διόδια αναμένεται να παραμείνουν ανοιχτά μέχρι το βράδυ.

Οι οδηγοί περνούσαν τα διόδια με κορναρίσματα και σχηματίζοντας το σήμα της νίκης προς τα μέλη του κινήματος που κρατούσαν ανοιχτά τα διόδια.

Άντρες, γυναίκες ακόμη και μικρά παιδιά ήταν εκεί για να δώσουν δυναμικό παρόν ενάντια στην καταβολή των διοδίων.

Σε δηλώσεις της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κάτοικος της περιοχής στα διόδια των Αφιδνών Φρόσω Πέτρου τόνισε: «πρέπει να ανοίξουμε τα διόδια. Μένουμε στην περιοχή και περνάμε από δω τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα για να πάμε στις δουλειές. Ο μισός μας μισθός φεύγει στα διόδια και τις βενζίνες, πώς θα ζήσουμε;».

«Είμαι εδώ γιατί πρέπει να ξεκινήσει η ενεργοποίηση των πολιτών για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας, που καθημερινά υποβαθμίζεται. Δεν είναι μόνο τα διόδια, έχουμε καθημερινά προβλήματα που υποβαθμίζουν τη ζωή μας. Αν δεν αντιδράσουμε μαζικά θα πηγαίνουμε συνεχώς πίσω» δήλωσε άλλος κάτοικος της περιοχής.

Το μέλος της Αντικαπιταλιστικής Επιτροπής, δικηγόρος Δημήτρης Σαραφιανός πρόσθεσε: «σήμερα είναι μια γιορτή. Οι δρόμοι είναι δημόσιοι και έτσι πρέπει να μείνει γιατί οι συγκοινωνίες και οι μεταφορές είναι δημόσιο αγαθό και δεν θα περάσει η ιδιωτικοποίησή τους».

«Η αύξηση του κόστους στις μεταφορές σε περίοδο οικονομική κρίσης, πλήττει τα λαϊκά στρώματα» τόνισε.

«Ο λαός σε πανελλαδικό επίπεδο διεκδικεί και αγωνίζεται για ελεύθερους δρόμους. Η κυβέρνηση προσπαθεί να ξεπουλήσει τα πάντα, ακόμα και τους δρόμους και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Η αγανάκτησή μας πια έχει ξεχειλίσει» τόνισε ο Γιώργος Αρέστης, μέλος της συντονιστικής επιτροπής.

Όπως είπε ο κ. Αρέστης μεθαύριο Τρίτη οι επιτροπές της Ελλάδας ενάντια στα διόδια θα συνεδριάσουν στις 11 το πρωί στη Λαμία για να καθορίσουν τη περαιτέρω στάση τους.

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τον κ. Αρέστη έχουν δηλώσει συμμετοχή 19 επιτροπές.

Από τις 15:10 το μεσημέρι πολίτες και κλιμάκια της συντονιστικής επιτροπής Πελοποννήσου κατά των διοδίων έχουν σηκώσει τις μπάρες στους σταθμούς γέφυρα Μάναρη (ΑΣΕΑΣ), Νεστάνης και Σπαθοβουνίου, στον αυτοκινητόδρομο ανατολικής Πελοποννήσου.

Ο αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας Σαράντος Αλεξανδρής δήλωσε ότι θα παραμείνουν στις θέσεις τους μέχρι να νυχτώσει.

Χωρίς να πληρώνουν διόδια περνούσαν οι οδηγοί, από τη 13:00 το μεσημέρι, από τον σταθμό των Μαλγάρων, εξ αιτίας των κινητοποιήσεων της συντονιστικής επιτροπής κατά των διοδίων στη διαδρομή Θεσσαλονίκη - Καλαμάτα.

Στην κινητοποίηση στα διόδια των Μαλγάρων παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης και ο Σάββας Κωφίδης.

Ανοιχτά παρέμειναν και τα διόδια Μοσχοχωρίου, Μακρυχωρίου και Πυργετού, καθώς και εκείνα στη Λεπτοκαρυά και στον Πολύμυλο Κοζάνης.

Aπο: ΤΟ ΒΗΜΑ on line

Γιατί να ανακυκλώσω;

Ποια είναι τα οφέλη της ανακύκλωσης υλικών;

• Μείωση των πρώτων υλών (συνήθως μη ανανεώσιμων) που χρειάζονται για την παρασκευή τους.
• Μείωση του όγκου των απορριμάτων που καταλήγουν στις χωματερές.
• Μείωση της ενέργειας (σχεδόν πάντα ρυπογόνα) που χρειάζεται για την παραγωγή τους.
• Μείωση των κινδύνων για την υγεία μας από τις επικίνδυνες ουσίες που τυχόν περιέχουν.

Τι μπορώ να ανακυκλώσω και γιατί να το κάνω;

Μπαταρίες

Οι μπαταρίες περιέχουν πλήθος τοξικών ουσιών (κάδμιο κ.α.), υπεύθυνων για πολύ σοβαρές ασθένειες όπως καρκινογενέσεις, πνευμονοπάθειες, νεφρικές ανεπάρκειες κ.α.

Μία μπαταρία μπορεί να μολύνει ένα κυβικό μέτρο χώμα και 400! κυβικά μέτρα νερού αν απορριφθεί ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα οι ουσίες αυτές να καταλήξουν τελικώς στο πιάτο μας. Ανακυκλώνουμε μπαταρίες στους ειδικούς κάδους σε σχολεία, καταστήματα ηλεκτρικών ειδών, super market αλλά και σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες.

Χαρτί

Για κάθε τόνο χαρτιού που ανακυκλώνουμε σώζουμε 17 δένδρα, 32.000! λίτρα νερού (όσο θα πιούμε σε 50 χρόνια), δύο βαρέλια πετρελαίου και 4.100 κιλοβατώρες (οι ανάγκες ενός σπιτιού για ένα χρόνο). Το χαρτί αποτελεί το 20% των απορριμάτων μας. Ανακυκλώνουμε χαρτιά και χαρτόνια στους ειδικούς μπλε κάδους

Πλαστικό

Τα πλαστικά για να παρασκευαστούν χρησιμοποιούν υποπροϊόντα του πετρελαίου. Αποσυντίθενται σε περισσότερα από 400-500 χρόνια. Από την ανακύκλωση τους κατασκευάζονται νέα προϊόντα όπως νέα μπουκάλια, υφάσματα, μπουφάν κ.α. Υπολογίζεται πως πέντε πλαστικά μπουκάλια είναι αρκετά για την επένδυση ενός μπουφάν. Ανακυκλώνουμε πλαστικά στους ειδικούς μπλε κάδους.

Γυαλί

Τα γυάλινα μπουκάλια κατασκευάζονται από άμμο (μας προμηθεύει με πυρίτιο) που παίρνουμε από κοίτες ποταμών καταστρέφοντας τες. Με την ανακύκλωση τους χρειαζόμαστε λιγότερη από τη μισή ενέργεια προκειμένου να φτιάξουμε το ίδιο προϊόν. Ανακυκλώνουμε γυαλιά στους ειδικούς μπλε κάδους.

Αλουμίνιο

Για την παραγωγή των κουτιών αλουμινίου χρησιμοποιείται βωξίτης τον οποίο παίρνουμε κυρίως από τα τροπικά δάση (αλλά και από την δική μας Γκιώνα) αποψιλώνοντας τα. Για να παραχθεί ένα ολοκαίνουργιο κουτάκι από ανακύκλωση απαιτείται μόνο το 5% της ενέργειας της κανονικής παραγωγής. Ανακυκλώνουμε αλουμίνια στους ειδικούς μπλε κάδους.

Ελαστικά οχημάτων

Τα ελαστικά οχημάτων μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ενσωματωμένα σε άσφαλτο προορισμένη για δρόμους ταχείας κυκλοφορίας (η άσφαλτος μπορεί να περιέχει μέχρι και 20% ελαστικά). Επίσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παραγωγή καυσίμου ή για επανακατασκευή ελαστικών. Ανακυκλώνουμε ελαστικά οχημάτων στα βουλκανιζατέρ.

Ηλεκτρικές & Ηλεκτρονικές Συσκευές

Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές περιέχουν μέταλλα όπως κάδμιο, κασσίτερο, ψευδάργυρο, μόλυβδο, κάδμιο κ.α. Αν τις πετάξουμε στη φύση ή τις κάψουμε τοξικές ουσίες απελευθερώνονται και είτε τις εισπνέουμε είτε μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και τελικά καταλήγουν στο πιάτο μας. Ανακυκλώνουμε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές στα καταστήματα ηλεκτρικών συσκευών και σε λίγα super market (μικρές συσκευές).

Λαμπτήρες

Όλοι οι λαμπτήρες εκτός από τις λάμπες πυρακτώσεως και αλογόνου μπορούν και πρέπει να ανακυκλωθούν καθώς περιέχουν είτε τον άκρως επικίνδυνο υδράργυρο είτε σκόνες φθορισμού, που είναι υπεύθυνα για πλήθος ασθενειών. Ανακυκλώνουμε λαμπτήρες σε καταστήματα ηλεκτρολογικών και σε λίγα super market.

Σήμερα στην Ελλάδα ανακυκλώνεται ένα μικρό μόνο μέρος των απορριμμάτων που ανέρχεται σε 30% για το χαρτί, 20% για το γυαλί και 29% για το αλουμίνιο. Η έλλειψη ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης είναι ο κύριος λόγο γι’ αυτό.

Τα απόβλητα απειλούν τον πλανήτη μας. Τα αέρια απόβλητα προκαλούν ατμοσφαιρική ρύπανση, ενισχύουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και της όξινης βροχής. Τα υγρά απόβλητα προκαλούν στα υδάτινα οικοσυστήματα ευτροφισμό ή απειλούν τη βιοποικιλότητα. Τα στερεά απόβλητα υποβαθμίζουν τα ύδατα και το έδαφος…

Είναι απλό!

Ανακύκλωσε τα απορρίμματα σου!

Απο: Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας

Ακραία φαινόμενα φτώχειας στην Ελλάδα

Γράφει η Ρούλα Σαλούρου

Υψηλά ποσοστά φτώχειας και φαινόμενα ακραίας υλικής αποστέρησης παρουσιάζει η χώρα μας. Ένας στους δέκα έλληνες αδυνατεί να καλύψει τέσσερις από τις 9 ανάγκες που απαρτίζουν το δείκτη ακραίας υλικής αποστέρησης, έναν εναλλακτικό δείκτη φτώχειας που χρησιμοποιείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δείχνει τις δραματικές διαστάσεις που προσλαμβάνει το φαινόμενο, το τελευταίο διάστημα.
Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση διερεύνησης αλλά και άμβλυνσης του φαινομένου, επεδίωξε μέσω ενός συγχρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Ένωση Σχεδίου Δράσης, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας σε συνεργασία με το Δίκτυο συνεργασίας «Φτώχεια και Εργασία» που δημιουργήθηκε για να εντοπίζει και να αναδεικνύει τις διαστάσεις του φαινομένου, να εντοπίζει τις υστερήσεις σε κάθε τομέα (εργασιακές σχέσεις, αμοιβές, κοινωνικές μεταβιβάσεις, κοινωνικές υπηρεσίες) και να υποστηρίζει την ανάληψη κοινών δράσεων για την άμβλυνση του προβλήματος.
Σύμφωνα με την πρόεδρο του ΕΚΑ, Στάβη Σαλουφάκου, με βάση τα πιο πρόσφατα δεδομένα, παρόλο που στο δημόσιο διάλογο η φτώχεια ταυτίζεται με την έλλειψη εργασίας, η πλειοψηφία των φτωχών στην Ελλάδα, αλλά και τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, είναι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι. Μάλιστα, η συνδικαλίστρια επισημαίνει πως η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις που αυτή έχει στην αγορά εργασίας, εκτός από την αύξηση της ανεργίας, θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση στις αποδοχές των εργαζομένων, αυξάνοντας την ανισότητα στη διανομή του εισοδήματος και το ποσοστό των εργαζομένων που βρίσκονται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.

Βάσει της μελέτης του ΕΚΑ η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 15, της τάξης του 20,1%. Υψηλότατο είναι και το χάσμα φτώχειας (24,7%), ο λόγος δηλαδή της απόστασης του διάμεσου εισοδήματος των φτωχών από το κατώφλι φτώχειας, προς το κατώφλι φτώχειας.

Σύμφωνα με τον ευρέως διαδεδομένο ορισμό της φτώχειας, ένα άτομο θεωρείται φτωχό όταν το εισόδημα του νοικοκυριού στο οποίο είναι μέλος, είναι μικρότερο από το 60% του διαθέσιμου ισοδύναμου εισοδήματος της χώρας. Το διαθέσιμο εισόδημα ορίζεται ως το εισόδημα μετά τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές. Για τον προσδιορισμό του διαθέσιμου εισοδήματος χρησιμοποιείται μια κλίμακα ισοδυναμίας η οποία σταθμίζει το πρώτο μέλος της οικογένειας με 1, κάθε επιπλέον ενήλικα με 0,5 και κάθε επιπλέον παιδί με 0,3.

Ιδιαίτερα υψηλή είναι στη χώρα μας και η μακροχρόνια φτώχεια. Να σημειωθεί ότι τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ε.Ε. εμφανίζουν οι σκανδιναβικές χώρες καθώς και οι χώρες με συντηρητικό – κορπορατιστικό καθεστώς, δηλαδή οι Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο και Αυστρία, όπου οι κοινωνικές παροχές καλύπτουν ένα σχετικά ευρύ φάσμα κοινωνικών κινδύνων, ωστόσο το δικαίωμα σε αυτές θεμελιώνεται με βάση το κοινωνικο-επαγγελματικό status και την εργασιακή καριέρα των ατόμων.

Το υψηλότερο ποσοστό στις χώρες της Ε.Ε των 27, παρουσιάζει η Ελλάδα και όσον αφορά στην υλική αποστέρηση, ενώ στο 11,2% βρίσκεται και το ποσοστό ακραίας υλικής αποστέρησης. Ο εναλλακτικός αυτός δείκτης, βασίζεται στη δυνατότητα κάλυψης των παρακάτω 9 αναγκών:

1. Γεύμα με ψάρι ή κρέας κάθε δεύτερη ημέρα.

2. μια εβδομάδα διακοπές το χρόνο.


3. αντιμετώπιση έκτακτων εξόδων.

4. επαρκή θέρμανση στο σπίτι.

5. αποπληρωμή χωρίς δυσκολίες των τοκοχρεολυσίων, των ενοικίων και των λογαριασμών.

6. πλυντήριο στην κατοικία διαμονής.

7. έγχρωμη τηλεόραση στην κατοικία διαμονής.

8. τηλέφωνο στην κατοικία διαμονής.

9. κατοχή αυτοκινήτου.

Ένα νοικοκυριό χαρακτηρίζεται από υλική αποστέρηση, όταν αδυνατεί να καλύψει τουλάχιστον 3 από τις 9 αυτές ανάγκες. Επίσης, χαρακτηρίζεται από ακραία υλική αποστέρηση όταν υπάρχει αδυναμία κάλυψης τουλάχιστον 4 από τις 9 ανάγκες.

Όσον αφορά στη φτώχεια των εργαζομένων, η μελέτη δείχνει ότι οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου παρουσιάζουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο φτώχειας σε σχέση με τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου (16% έναντι 5,1%). Οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης έχουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο φτώχειας σε σχέση με τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης (26% έναντι 13,5%). Οι κίνδυνος φτώχειας των εργαζόμενων πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα, είναι υψηλότερος από τον κίνδυνο φτώχειας των εργαζόμενων μερικής απασχόλησης στην Ε.Ε.

Τον υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας στην Ελλάδα και την Ε.Ε. εμφανίζουν τα μονογονεϊκά νοικοκυριά με παιδιά.

Στο σύνολο της ελληνικής περιφέρειας, το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας παρουσιάζει ο αγροτικός κλάδος και το χαμηλότερο ο κλάδος της εκπαίδευσης.

Στην Αττική, υψηλότερος κίνδυνος φτώχειας καταγράφεται στον κατασκευαστικό κλάδο και χαμηλότερος στις επικοινωνίες.

Σύμφωνα με την κ. Σαλουφάκου, η αντιμετώπιση της φτώχειας των εργαζομένων προϋποθέτει την ενίσχυση της πλήρους και καλά αμειβόμενης απασχόλησης με σταθερότητα στη σχέση εργασίας, ενώ είναι απαραίτητο να αναμορφωθεί το σύστημα κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα, ώστε να καταστεί αποτελεσματικό στην άμβλυνση της φτώχειας που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους.

 

Απο: FREE BLOG PRESS
Read more: http://blogpress-gr.blogspot.com/2011/01/blog-post_506.html#ixzz1AWy3tUjb
http://blogpress-gr.blogspot.com/

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ Μετά το Κανκούν, η ώρα της αλήθειας!

Του
Πέτρου Λινάρδου – Ρυλμόν
Η συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή τον Δεκέμβριο του 2009 είχε αντιμετωπιστεί από τις συνεργασίες κινηματικών οργανώσεων, από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, αλλά και από πολλές μεμονωμένες κυβερνήσεις, ως μια μεγάλη ευκαιρία για υπογραφεί από τις κυβερνήσεις των χωρών μελών  του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μια δεσμευτική συμφωνία, με στόχους και χρονοδιαγράμματα, για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο και παρά την ανάγκη μείωσης των εκπομπών που αναφέρεται στη συμφωνία της Κοπεγχάγης, κανείς δεν δεσμεύτηκε ότι θα υλοποιήσει συγκεκριμένους στόχους.
Η συμφωνία του Κανκούν τον Δεκέμβριο του 2010 ακολουθεί τη λογική της Κοπεγχάγης. Η ιδέα μιας στροφής προς δεσμευτικές συμφωνίες των μεγάλων κυρίως κρατών, λόγω των επιστημονικών αναλύσεων και των πιέσεων που ασκούν μη κυβερνητικές οργανώσεις και κινήματα πολιτών, ήταν υπερβολικά αισιόδοξη και μη ρεαλιστική σε ό,τι αφορά τους πραγματικούς συσχετισμούς δυνάμεων στον τομέα των πολιτικών για το περιβάλλον.
Ενώ οι πολιτικές ηγεσίες των ισχυρών κρατών, στις οποίες περιλαμβάνονται πλέον και οι ηγεσίες των μεγάλων “αναδυόμενων” οικονομιών (υπέγραψαν όλοι τη συμφωνία του Κανκούν), δεν επιθυμούν να δεσμευθούν, η τελευταία έκθεση του Προγράμματος για το Περιβάλλον των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) καταγράφει μια πραγματικότητα που μπορεί μέσα στη δεκαετία 2010-2020 να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή που έχει συνταχθεί από 30 κορυφαίους επιστήμονες ισάριθμων διεθνών ερευνητικών ινστιτούτων, η διατήρηση της ανόδου της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς κατά τον 21ο αιώνα (ένας στόχος αποδεκτός σήμερα από όλους), απαιτεί να μειωθούν οι ετήσιες εκπομπές ως τους 44 γιγατόννους αντίστοιχου διοξειδίου του άνθρακα το 2020.
Με τα σημερινά δεδομένα (το business as usual σενάριο), οι ετήσιες εκπομπές θα φθάσουν τους 56 γιγατόνους. Αν υλοποιηθούν όλες οι προθέσεις της συμφωνίας της Κοπεγχάγης οι εκπομπές θα μειωθούν μόνο ως τους 49 γιγατόνους: οι 5 γιγατόνοι που υπολείπονται σε σχέση με τις απαιτήσεις που αναδεικνύει η έκθεση του UNEP, ισοδυναμούν “μόνο” με το σύνολο των παγκόσμιων εκπομπών αυτοκινήτων, λεωφορείων  και φορτηγών το έτος 2005. Αλλά επειδή οι προθέσεις της Κοπεγχάγης δεν υλοποιούνται στην πραγματικότητα, η έκθεση εκτιμά ότι η πραγματική μείωση θα φθάσει τους 53 γιγατόνους το 2020, πολύ λίγο κάτω από το σενάριο business as usual.
Με τα σημερινά δεδομένα τίθεται επομένως το εξής ερώτημα: θα μπορέσουν κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας τα κοινωνικά κινήματα, σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα, να επιβάλουν τις αυστηρές περιοριστικές πολιτικές και τους υλοποιήσιμους στόχους και χρονοδιαγράμματα, που αρνούνται οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ; Ίσως μπορέσουν, αν γίνει πλέον κατανοητό ότι στη βάση των κοινωνιών βρίσκεται το δυναμικό που μπορεί να ασκήσει αποτελεσματικές πιέσεις και να επιβάλει νέες πρακτικές, στον καταμερισμό του πλούτου, στον τρόπο ζωής και κατανάλωσης, στις παραγωγικές προτεραιότητες, στις υποδομές και τις υπηρεσίες. Διαφορετικά, είναι πολύ πιθανό ότι θα  εισέλθουμε κατά τη δεκαετία αυτή σε μια μόνιμη πλέον κατάσταση έκτακτης ανάγκης και στον τομέα του περιβάλλοντος, η οποία θα συμπληρώσει την οικονομική και κοινωνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία έχουμε ήδη οδηγηθεί.
Απο:ΕΠΟΧΗ

Πολιτικές «για τα σκουπίδια» στο ζήτημα των απορριμμάτων

Για πολλοστή φορά μέσα στα τελευταία χρόνια, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πιο ανοικονόμητο προϊόν που παράγουμε ως σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία: τα σκουπίδια. Μια εικοσιτετράωρη απεργία των εργαζομένων στην αποκομιδή απορριμμάτων στις μεγάλες πόλεις αρκεί για να αντιληφθούμε ότι αυτό που πριν από πενήντα, για παράδειγμα, χρόνια ήταν το ασήμαντο υποπροϊόν της κοινωνίας, και της οικονομίας, έχει γιγαντωθεί και έχει μεταβληθεί σε δύσκολα διαχειρίσιμο κεντρικό πρόβλημα λειτουργίας και της κοινωνίας και της οικονομίας και της διαχείρισης –αν όχι της προστασίας– του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.
Ο όρος σκουπίδια δεν αρκεί πια για να προσδιορίσουμε τον τεράστιο και αδιαφοροποίητο όγκο απορριμμάτων - αποβλήτων που παράγουμε καθημερινά. Και τον οποίο, ως άλλοι στρουθοκάμηλοι, επιχειρούμε τάχα να αντιμετωπίσουμε όχι στην πηγή, αλλά στην κατάληξη: στις χωματερές.
Δεκαετίες τώρα συζητιέται το πρόβλημα των «σκουπιδιών», μάχες σώμα με σώμα δίνονται κάθε τόσο όταν χωροθετείται ένας ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ ή χώρος επεξεργασίας ή ανακύκλωσης, αλλά τα βήματα που γίνονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος στη ρίζα του είναι ανεπαίσθητα. Γιατί γίνονται με αφάνταστα αργότερους ρυθμούς από τον ταχύτατο ρυθμό πολλαπλασιασμού των απορριμμάτων.
Η βρεφική ηλικία της ανακύκλωσης
Μόλις πριν από μερικά χρόνια άρχισε να εφαρμόζεται κουτσά στραβά η ανακύκλωση με κάπως συστηματικό τρόπο. Να τοποθετούνται, δηλαδή, ξεχωριστοί κάδοι για την απόθεση ανακυκλούμενων υλικών. Διαχωρισμός, όμως, των οικιακών απορριμμάτων (από τροφές π.χ.) ούτε κατά διάνοιαν τίθεται ως ζήτημα ακόμα.
Πολύ λιγότερο, βέβαια, συζητιέται η μείωση του όλο και πιο αυξημένου όγκου των απορριμμάτων στην πηγή (π.χ. λόγω συσκευασίας) ή ριζικής τροποποίησης του αδιαφοροποίητου τρόπου απόρριψης (από τα νοικοκυριά ή τα καταστήματα) και αποκομιδής (από τους δήμους) των απορριμμάτων.
Το μόνο ζήτημα που έχει τη δυνατότητα να θέτει και να επιχειρεί να λύσει το πολιτικό μας σύστημα, είναι η, όπως  όπως, διαχείριση του αυξανόμενου και αδιαφοροποίητου όγκου απορριμμάτων με την κατασκευή αναχρονιστικών, αναποτελεσματικών και, τελικά, ανεξέλεγκτων «χώρων ταφής» κατ’ όνομα υγειονομικής. Οι οποίοι, βέβαια, προκαλούν την αντίδραση των κατοίκων της γύρω περιοχής (με πρόχειρο, αλλά όχι μοναδικό και μάλλον ούτε έσχατο, παράδειγμα την Κερατέα της άγριας καταστολής και αστυνομοκρατίας).
Κοινωνικοποίηση δαπανών, ιδιωτικοποίηση κέρδους
Σε αυτό το σκηνικό, μια, σημαντική αλλά όχι μοναδική, πλευρά του ζητήματος αναδεικνύεται σήμερα: η συστηματική καλλιέργεια της «ιδέας» να ιδιωτικοποιηθεί και αυτή η δραστηριότητα. Να ανατεθεί, δηλαδή, σε εταιρείες ιδιωτικές, με σκοπό το κέρδος, η αποκομιδή, διαχείριση αλλά και η διάθεση των παραγώγων των απορριμμάτων. Για τους λιγωμένους από το... εκσυγχρονιστικό πνεύμα δήμους του «Καλλικράτη» αυτό είναι ένα μεγάλο όραμα. Ξεμπλέκουν με όλες αυτές τις βρώμικες υποθέσεις και ενισχύουν και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αν κάτι δεν πάει καλά στο μέλλον, ας αναζητήσουμε τον «υπεύθυνο» επιχειρηματία, όχι το δήμαρχο...
Ξεχνούν, βέβαια, μια μικρή «λεπτομέρεια»: από τη φύση του το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να λυθεί με τη μορφή «εμπόρευμα-τιμή». Κάποιος θα πρέπει να εισπράττει τα «τέλη», τα οποία οφείλουν να αντιστοιχούν σε μια «υπηρεσία» ως ανταποδοτικά. Με άλλα λόγια, εκτός από λόγους αρχής, οφείλουμε να είμαστε αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση, γιατί είναι πέρα κι από βέβαιο ότι θα πολλαπλασιάσει τα δημοτικά τέλη για να ικανοποιήσει τις «ανάγκες» των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Τις οποίες, εξάλλου, τις θρέφει ο μεγάλος όγκος και δεν τις ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν θα προωθηθεί οποιαδήποτε πολιτική μείωσης και διαχείρισης απορριμμάτων στην πηγή.
Απο:ΕΠΟΧΗ

Διατροφικός εφιάλτης με διοξίνη και πάλι στην Ευρώπη

Κυριακίδης Ν.

Νέος διατροφικός εφιάλτης με "πρωταγωνιστή" και πάλι τη διοξίνη απειλεί την Ευρώπη. Το σκάνδαλο μόλυνσης από την καρκινογόνο τοξική ουσία αβγών και χοιρινού κρέατος που παρήχθησαν στη Γερμανία παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Περισσότερες από 4.500 κτηνοτροφικές μονάδες έκλεισαν χτες στη χώρα, καθώς οι αρχές προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση, ενώ αφήνουν σαφή υπονοούμενα για "εγκληματική ενέργεια". Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι η μόλυνση είχε εντοπιστεί από τον Μάρτιο του 2010, αλλά μόλις στα τέλη Δεκέμβρη ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιες αρχές. Κέικ και μαγιονέζες που παρήχθησαν στη Βρετανία με μολυσμένα αβγά από τη Γερμανία έχουν ήδη καταναλωθεί...

Aπο:ΑΥΓΗ